گلف، چگونه ورزشی است؟

اجازه دهید در آغاز یادآور شویم که نیاز نیست با شنیدن اسم ورزش گلف، از شدت افسوس سر تکان دهید که گلف، ورزش گرانی است و برای «از ما بهتران است» که این حرف‎ها تنها بهانه‎ای برای کاهلی و تنبلی و عذری است که شما را از تجربهی یکی از لذتبخش‎ترین ورزش‌های دنیا محروم می‎کند. اگر باور نمی‎کنید جست‎وجویی در اینترنت کنید یا از باشگاه‎های نزدیک محل اقامتتان که از بخت خوش، آموزش گلف را نیز در برنامه‎ها دارند، دیدن کنید تا از نجومی نبودن ورزش گلف مطمئن شوید.

با این تفاسیر، اجازه دهید تا با ویژگی‎های گلف به عنوان ورزشی که به ورزش میلیاردرها معروف شده است، بیشتر آشنا شویم و اطلاعاتمان را در مورد ورزشی که اغلب به اشرافی‎گری متهم می‎شود، افزایش دهیم.

گلف چیست؟

گلف ورزشی سهل و ممتنع است، چرا که در نگاه اول ممکن است گمان شود ورزشکاران این بازی تحرک زیادی در زمین ندارند و نیازی به آمادگی بدنی بالا ندارند، اما بر خلاف این تصور، گلف‎بازان نه تنها باید از بدنی ورزیده برخوردار باشند بلکه باید از نظر تمرکز و قوای فکری نیز در آمادگی کامل به سر ببرند. یک بازیکن موفق در ورزش گلف برای اینکه بتواند با ضربات کم‎تری توپش را داخل گودال بیندازد لازم است تا از چهار ویژگی هماهنگی اندام‎ها، خونسردی، درک بالا و تمرکز حواس برخوردار باشد.  

گلف از جمله ورزش‌ها و بازی‌های مخصوص فضای آزاد است که در آن بازیکنان به طور فردی یا گروهی ‌به‌وسیله‌ی چوب‌هایی مخصوص، توپ کوچکی را درون سوراخی در زمین می‌اندازند. در مجموع ورزش گلف پرتاب یک توپ از نقطهی آغاز بازی به درون یک سوراخ است که به‌وسیله یک یا چند ضربه پیاپی و بر طبق قوانین مشخصی انجام شده باشد.

بدین ترتیب، گلف تعقیب و گریز ورزشکار و توپی است که لازم است در گودال‎های زمین بازی آرام بگیرد تا از این راه، امتیازی نصیب گلف‎بازان شود.

بازی‌های گلف به‎صورت انفرادی، ۲ نفره، ۳ نفره و نهایتاً ۴ نفره انجام می‌شود. اساساً دو نوع بازی متفاوت وجوددارد یکی رقابت‌های ضربه‌ای و دیگری بازی‌های مسابقاتی که در این نوع بازی، بازیکنی که بیشترین تعداد حفره را بدست می‌آورد و در بازی‌های ضربه‌ای بازیکنی که مسیر بازی را با کمترین تعداد ضربات طی کند، برنده بازی خواهد بود.

گلف چگونه «گلف» شد؟

ابداع ورزش گلف به سال‎ها پیش و به کشور اسکاتلند باز می‎گردد. البته همانطور که می‎شود حدس زد در سال 1403 میلادی که این ورزش ابداع شد، تنها درباریان و شاهزادگان اجازه دست به چوب شدن را در میدان رقابت گلف پیدا کردند و 50 سالی طول کشید تا مردمان عادی نیز رخصت پیدا کنند تا بختشان را در پرتاپ توپ‎های گلف درون گودال‎های زمین مسابقه بیازمایند.

ایرانیان چگونه با ورزش گلف آشنا شدند؟

مثل بسیاری از ورزش‎های اروپایی که به واسطه‎ی حضور انگلیسی‎ها در ایران، پایشان به این سرزمین باز شد، گلف نیز باحضور شرکت‎های حفاری انگلیسی و در سال 1304 خورشیدی، برای اولین مرتبه در ایران بازی شد. البته تا دهه‌ی 30 شمسی و تا پیش از ملی شدن صنعت نفت هیچ ایرانی فرصت گلف بازی کردن را پیدا نکرده بود و تازه از این دهه بود که ایرانی‎ها نیز امکان پیدا کردند تا در میدان رقابت گلف، هنرنمایی کنند. کلوب شاهنشاهی که بعد از سال 1357 به مجموعه ورزشی انقلاب تغییر نام داد، اولین باشگاه اختصاصی برای ترویج و برگزاری ورزش گلف بود که از سال 1340 خورشیدی در شهر تهران در دسترس علاقه‏مندان به ورزش گلف قرار داشت.

زمین گلف چیست و ابزار و اسباب این ورزش چگونه است؟

زمین گلف حدود 30 تا 40 هزار متر مربع وسعت دارد. برای بازی گلف کفش ویژهی میخ‌داری نیاز است تا به هنگام ضربه زدن پای بازیکن نچرخد. لباس گلف هم برای راحتی حرکت بدن دوخته شده و از جنس مخصوصی درست شده است.

زمین استاندارد گلف داری 18 گودال است. فاصله گودال‎ها از نقطه شروع و از یکدیگر متفاوت بوده و معمولاً بین 100 تا 600 یارد فرق میکنند که در این فواصل موانع گوناگونی از قبیل موانع آبی و شنزار و چمنزارهای بلند و پرپشت طراحی و تعبیه شده است.

زمین گلف خصوصیات و ویژگی‎هایی دارد که روند بازی را در میدان رقابت، مدیریت می‎کند:

  • زمین استاندارد گلف شامل ۱۸ حفره و ۳ نوع پار و جمع تعداد ضربه ها ۷۲ عدد است.
  • محوطه شروع:  محوطه‌ای مسطح با چمن درو شده و کوتاه است که اولین ضربه از این محوطه بازی می‌شود.
  • محوطه موانع: این موانع در مسیر حفره‌ها به نحوی طراحی شده که هر یک از مسیرها را به طور متفاوتی مشکل و رقابت برانگیز می‌کند.
  • محوطه عادی زمین: این محوطه تمام مسیر از نقطه شروع تا حفره را در بر می‌گیرد و در اطراف مسیر محوطه‌هائی از چمن‌های پرپشت و درو نشده وجود دارد.
  • گرین: محوطه اطراف حفره را گرین می‌گویند و دارای چمن یکدست و کوتاه شده‌ای است.
  • حفره: قطر حفره ۵/۴ اینج (۴۳/۱۱ سانتیمتر) و عمق آن حداقل ۴ اینچ (۱۶/۱۰ سانتیمتر) است.
  • چوب پرچم: پرچم برای مشخص کردن مکان حفره در آن گذارده می‌شود و معمولاً رنگ آن قرمز است.
  • چوب‌های گلف: اصولاً ۳ نوع چوب گلف وجود دارد: چوبی، آهنی، پاتر.

برای ورزش گلف به ساک ویژه‌ای نیاز است تا از 14 چوب گلف نگهداری کند. این ساک در زیر خود چرخ‌هایی دارد که به گلف‌باز اجازه می‌دهد تا ساک و چوب‌های خود را به راحتی در سرتاسر زمین گلف جابه‏جا کند. هر کدام از این چوب‌ها برای زدن ضربه‌هایی با شدت‌های گوناگون به کار می‌روند. هر بازی گلف بین 4 تا 5 ساعت طول می‌کشد و دارای قوانین مخصوصی است.

قوانین و مقررات بازی گلف؛ 

ورزش گلف، قانون و مقررات نسبتا زیادی دارد که رعایتشان از جانب ورزشکاران ضروری است، برخی از این مقررات عبارت‎اند از:

  • قبل از اینکه بازی را آغاز کنید قوانین محلی را روی کارت اسکور بخوانید.
  • یک علامت شناسایی روی توپتان بگذارید. بسیاری از گلفرها با همان مارک توپ بازی می‌کنند و اگر شما نتوانید توپتان را شناسایی کنید گمشده محسوب می‌شود.
  • کلاب‌هایتان را بشمارید. حداکثر می‌توانید 14 کلاب همراه داشته باشید.
  • در طول بازی، از کسی راهنمایی و پیشنهاد نخواهید به جز همبازیتان و همچنین هیچ پیشنهادی به هیچ کس ندهید به جز همبازیتان.
  • در طول یک میدان نمی‌توانید هیچ ضربه تمرینی داشته باشید.
  • هنگام ضربه زدن از روی تی: تی را بین 2 نشانگر تی قرار دهید و نه در جلوی آنها. می‌توانید تی را حداکثر در فاصله‌ای به طول 2 کلاب پشت خط جلویی نشانگرهای تی قرار دهید و ضربه بزنید.
  • ضربه زدن به توپ خارج از این منطقه: در «مچ پلی» جریمه‌ای ندارد اما رقیب شما می‌تواند از شما بخواهد که دوباره آن ضربه را بازی کنید و در «استرک پلی» شما حتما 2 ضربه جریمه می‌گیرید و سپس باید از منطقه صحیحی بازی کنید.
  • بازی کردن توپ: توپ را از همان جایی که افتاده است بازی کنید. جای توپتان، منطقه مشخص شده سوئینگتان یا خط و مسیر بازیتان را با حرکت دادن، خم کردن یا شکستن هر چیزی که ثابت یا روییده است تصحیح نکنید مگر طبق قوانین.
  • چیزی را به سمت پایین فشار ندهید یا این که وضعیت بهتری ایجاد نکنید.
  • اگر توپ شما در یک بانکر یا یک واتر هزارد قرار بگیرد، زمین بانکر یا زمین یا آب داخل واتر هزارد را تا قبل از داون سوئینگ لمس نکنید.
  • توپ باید کاملا ضربه بخورد و نباید فشرده و یا برداشته شود. به عبارت دیگر در این منطقه کلاب شما نباید با زمین برخورد کند. در صورت تماس، 2 ضربه جریمه دریافت می‌کنید.
  • بازی با یک توپ اشتباه (به جز در یک هزارد): در مچ پلی شما آن میدان را از دست می‌دهید. در استروک پلی 2 ضربه جریمه می‌گیرد و سپس باید توپ صحیح را بازی کنید.
  • بازی با یک اشتباه در یک هزارد: جریمه‌ای ندارد. زیرا در هزارد نمی‌توانید علف‌ها را کنار بزنید.